Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Καλλιέργειες 3 σε 1!


Καλλιέργειες 3 σε 1!

Μία φάρμα για σαλάτες, κοτόπουλα και ψάρια; Είναι όχι μόνο δυνατόν, αλλά και ιδιαίτερα παραγωγικό: η μία καλλιέργεια υπηρετεί την άλλη με όφελος για τον αγρότη!
Καλλιέργειες 3 σε 1!
Ξοφλήστε τα χρέη σας – μας λένε – για να επιστρέψετε στην ανάπτυξη. Αλλά ανάπτυξη... με ποια παραγωγή; Η βιομηχανική μάς τελείωσε και η γεωργική χαροπαλεύει με τις γεωτρήσεις που στραγγίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα. Μας έμειναν οι ιχθυοκαλλιέργειες, αλλά – κακά τα ψέματα – θολώνουν τις θάλασσές μας και διώχνουν τον τουρισμό. Τι μας έμεινε που να μη στραγγίζει την έσχατη ικμάδα αυτού του τόπου;Η απάντηση ίσως υπάρχει. Τη συζητούν και την εφαρμόζουν σχεδόν παντού: στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Νορβηγία, στην Αγγλία, στη Δανία, στην Ιταλία, στο Ισραήλ, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία... Είναι μια απλή όσο και παλιά συνταγή της φύσης, που πρώτοι μιμήθηκαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, έπειτα οι Αζτέκοι, αργότερα οι Κινέζοι και οι Ταϊλανδοί. Οι Αμερικανοί ενδιαφέρθηκαν για αυτήν τη δεκαετία του ’60, όταν έψαχναν τρόπους αυτοτροφοδοτούμενης καλλιέργειας στο Διάστημα. Τη μελέτησαν στα χρόνια της «στενής» σχέσης τους με την Ινδοκίνα, όπου είδαν την καλλιέργεια γαρίδας πλάι στους ορυζώνες και τη βάφτισαν «aquaponics». Αρα, συνώνυμη της υδροπονίας (hydroponics), θα πείτε. Σχεδόν, με μια εξαιρετικά σημαντική διαφορά: η ενυδρειοπονία προσθέτει στη συνταγή την ιχθυοκαλλιέργεια και κλείνει τον κύκλο δημιουργώντας ένα ανατροφοδοτούμενο σύστημα. Είναι το τέλειο κλειστό σύστημα παραγωγής τροφίμων, και μάλιστα το πιο βιολογικό. Μπορεί άραγε να γίνει κομμάτι της λύσης που ψάχνουμε για τη χώρα μας; Ας το δούμε.



Σκεφθείτε την απλούστερη παραγωγική μονάδα: τον κήπο μιας μονοκατοικίας στην ελληνική επαρχία. Ακόμη και σήμερα, στην εποχή της καταναλωτικής απαξίας, μπορεί κάλλιστα να περιλαμβάνει λαχανικά στη μία μεριά και κοτόπουλα στον υπόλοιπο κήπο. Προσθέστε τώρα και μια στέρνα με ψάρια, όπως πέστροφες. Θεωρητικά, η ύπαρξη των τριών τους εγγυάται σε μεγάλο ποσοστό την αυτάρκεια διατροφής της οικογένειας. Στην πράξη όμως το σουπερμάρκετ της περιοχής θριαμβεύει, καθώς και τα τρία απαιτούν πόρους για την εκτροφή και καλλιέργεια, παράλληλα με τη φροντίδα για τα απόβλητά τους.
Από μια ζαρντινιέρα ως ολόκληρη φάρμαΠοιος χρειάζεται πια ποτίσματα, φυτοφάρμακα και λιπάσματα; Τα φυτά μεγαλώνουν δύο φορές ταχύτερα όταν τις ρίζες τους θρέφουν τα ψάρια, όπως το εικονιζόμενο τιλάπια.
Η όλη οπτική αλλάζει ριζικά αν κάποιος μάς διασφάλιζε ότι θα αρκούσε να νοιαστούμε για μια τροφοδοσία στην αρχή και ένα συγύρισμα στο τέλος της αλυσίδας. Αυτός ο κάποιος υπάρχει και είναι η ίδια η φύση, εφόσον φροντίσουμε για μια απλή διευθέτηση μεταξύ των τριών: Στην επιφάνεια του κήπου πάνε τα κοτόπουλα, από κάτω τους βότσαλα που επιτρέπουν στις κουτσουλιές να καθιζάνουν και να καταλήγουν στη στέρνα. Εκεί, γίνονται τροφή για τα ψάρια, των οποίων τα απόβλητα απαντλούνται και επιστρέφουν στην επιφάνεια, σε μια μεριά του κήπου με χώμα. Μια ενδιαφέρουσα ζύμωση ξεκινάει εκεί, με νιτροτροποποιητικά βακτήρια να μετατρέπουν τα γεμάτα αμμωνία ιχθυοαπόβλητα σε νιτρώδη και νιτρικά άλατα, όπερ... φυσικό λίπασμα. Το «ενισχυμένο» αυτό νερό ποτίζει τις ρίζες φυτών που αιωρούνται σε κρεβατίνες (υδροπονία), οπότε παίρνουμε βιολογικότατα λαχανικά, ντομάτες, όσπρια και φρούτα. Οι ρίζες των φυτών φιλτράρουν την αμμωνία, τα νιτρικά, τα νιτρώδη άλατα και τον φώσφορο από το νερό, το οποίο επαναδιοχετεύουμε πλέον καθαρό στη στέρνα με τα ψάρια. Συνοψίζοντας, έχουμε αβγά, κρέας πουλερικών, κρέας ψαριών, σούπες, σαλάτες και φρούτα σχεδόν δωρεάν. Αν, μάλιστα, ο κήπος μας παράγει καλαμπόκια και έχουμε φωτοβολταϊκά ή ανεμογεννήτρια για παροχή ρεύματος στην αντλία, τότε ο κύκλος κλείνει χωρίς σχεδόν έξοδα τροφοδοσίας και ενέργειας!Το υπόδειγμα της οικιακής ενυδρειοπονικής παραγωγής που δώσαμε ισχύει και είναι άμεσα εφικτό. Μπορεί να εφαρμοστεί σε κήπο, ταράτσα ή και ζαρντινιέρα - ξεχνώντας τα κοτόπουλα ή περιοριζόμενοι σε... σαλιγκάρια. Το γνωρίζουν και το εφαρμόζουν ήδη τόσο πολλοί που έχει μετατραπεί σε κίνημα: «Aquoponic Urbania» (Ενυδρειοπονικός Αστισμός). Κανένας δεν ξαφνιάζεται πια στη Νέα Υόρκη ή σε άλλες μεγαλουπόλεις της Δύσης όταν βλέπει ζευγάρια να μαζεύουν την υδροφτέρη (duckweed) που επιπλέει στις λιμνούλες των πάρκων. Ξέρουν ότι θα ταΐσουν με αυτήν τα ψάρια τους, που συνήθως είναι γατόψαρα, πέρκες ή τιλάπια.
Οι επιθετικοί πρωταγωνιστέςΟ βραβευμένος Γουίλ Αλεν (δεξιά) ψαρεύει για τους επισκέπτες της πρότυπης ιχθυοφάρμας του στο Μιλγουόκι.
Τα πιο διαδεδομένα ψάρια αυτής της ιχθυοκαλλιέργειας είναι τα τιλάπια του Νείλου (Oreochromis niloticus), που σε έναν χρόνο φτάνουν να έχουν μήκος 25 εκατοστά. Αν παραμεγαλώσουν... πιάνουν τα 60 εκατοστά και βάρος ως και 5 κιλά! Είναι νόστιμα, με σάρκα πλούσια σε κάλιο και βιταμίνη Β12, με χαμηλά λιπαρά. Μπορούν να ζήσουν με φύκια, φυτοπλαγκτόν, υδροφτέρη, φύλλα υακίνθου ή καλαμποκόσκονη και αντέχουν σε θερμοκρασίες 8-42 βαθμών Κελσίου. Ωστόσο, λόγω επιθετικής συμπεριφοράς και εύκολης αναπαραγωγής, μπορούν να εξαφανίσουν άλλα είδη αν διαφύγουν στη φύση. Γι' αυτό σε χώρες όπως η Αυστραλία τα τιλάπια έχουν απαγορευθεί.Πολλοί από τους πρώτους χομπίστες που καταπιάστηκαν με την ενυδρειοπονία έχουν εξελιχθεί σε κατασκευαστές έτοιμων διατάξεων, που τις πουλάνε ακόμη και με 300 ευρώ. Αλλοι, όπως ο Γουίλ Αλεν (Will Allen) από το Μιλγουόκι των ΗΠΑ, ίδρυσαν μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς για την υποδειγματική εκμετάλλευση της ενυδρειοπονίας και την εκπαίδευση νέων σε αυτή (βλ. www.growingpower.org). Χαρακτηριστική της επιτυχίας τους ήταν η ανάδειξη του εν λόγω Γουίλ Αλεν ως ενός από τους 100 σημαντικότερους ανθρώπους του 2010 από το περιοδικό «Time». Την τελευταία πενταετία η μόδα της ενυδρειοπονίας πέρασε και στην ευρωπαϊκή όχθη του Ατλαντικού, με τους Δανούς να πρωτοστατούν στον σχεδιασμό ενσωμάτωσής της σε μπαλκόνια διαμερισμάτων ή και στο εσωτερικό γραφείων. Αλλά ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν και συμπατριώτες μας που τη δοκίμασαν και προσφέρουν ήδη αφιλοκερδώς την τεχνογνωσία τους επί του θέματος.
Καλύπτει ήδη το 50% της ιχθυοκατανάλωσης!Αν όμως η ενυδρειοπονία είναι αποδοτική στη μικρή περιαστική ή αστική κλίμακα, γίνεται απίστευτα αποδοτική στις μεγαλύτερες κλίμακες. Ενδεικτικό της επιτυχίας της είναι ότι ήδη, στα λίγα χρόνια που εφαρμόζεται στις δυτικές οικονομίες, η παραγωγή ψαριών μέσω αυτής έφθασε να καλύπτει το 50% της παγκόσμιας ιχθυοκατανάλωσης! Από το 1995 που άρχισε να γίνεται γνωστή, τριπλασίασε την παραγωγή της μέσα στα πρώτα δώδεκα χρόνια και το 2010 έδωσε 2,5 εκατομμύρια τόνους ψαριών τιλάπια μόνο στην αγορά των ΗΠΑ.  Η αποδοτικότητα αυτή δεν περιορίζεται στα παραγόμενα ψάρια: H εμφύτευση φυτών σε υδροπονικές κρεβατίνες είναι πολύ πιο πυκνή απ' ό,τι στο χώμα, επιτρέποντας την καλλιέργεια έως δεκαπλάσιων φυτών στον ίδιο χώρο. Επειτα, δεν χρειάζονται βοτάνισμα και φυτοφάρμακα. Επιπλέον, λόγω της ανακύκλωσης του νερού, απαιτούν μόλις το 2% του ποτίσματος που ζητούν τα φυτά στο χώμα. Παρόμοια, η ενέργεια που ξοδεύει κανείς σε μια τέτοια καλλιέργεια είναι κατά 70% μικρότερη της κλασικής. Τέλος, τα φυτά της ενυδρειοπονίας μεγαλώνουν με διπλάσια ταχύτητα. Για παράδειγμα, τα μαρούλια που ξέρουμε πως παραδοσιακά θέλουν δύο μήνες για να μεγαλώσουν, σε ένα τέτοιο σύστημα θέλουν μόλις 29 ημέρες. Μάλιστα, με έκπληξη διαπιστώθηκε από τους γεωπόνους, το 2004, ότι η απόδοση της ενυδρειοπονίας είναι μεγαλύτερη από εκείνη της υδροπονίας. Α... και να μην ξεχάσουμε έναν ως τώρα καταλυτικό συντελεστή αποστροφής της νεολαίας προς τη γεωργία: με την ενυδρειοπονία (όπως και με την υδροπονία ή την αεροπονία, για τις οποίες γράψαμε στο www.tovima.gr/science/article/?aid=315292) ξεχνάει κανείς το σκύψιμο, καθ' ότι τα φυτά τον περιμένουν σε υπερυψωμένες κρεβατίνες, υπό κλίση ή ακόμη και όρθιες.
Θεαματικές εξελίξεις παγκοσμίως

Με 300 ευρώ αγοράζετε το πιο μικρό φυτώριο-ενυδρείο.

Το απρόσμενο σουξέ αυτού του απίστευτα απλού συνδυασμού δεν έμεινε απαρατήρητο από χώρες που είτε είχαν φτωχές σε απόδοση αγροτικές εκτάσεις (Ισραήλ, Αυστραλία) ή είχαν μεγάλες επενδύσεις σε αλιευτικό στόλο (Ιαπωνία, Ιταλία, Καναδάς) ή, τέλος, είχαν υπερεπενδύσει σε ιχθυοκαλλιέργειες (Νορβηγία, Δανία, Χιλή). Εψαξαν να βρουν τα μυστικά της τόσο από ενδιαφέρον διερεύνησης της προοπτικής της στα εδάφη τους όσο και από πρόνοια αντιμετώπισης του ανταγωνισμού. Διαβάζοντας τις σχετικές μελέτες τους (π.χ.www.aqvisor.no/publikasjoner/Helge_Liltvedt__Fiskehelse_2012_juni_print.pdf,http://aquaponicsjournal.com/docs/articles/New-Aquaponics-Research-in-Italy.pdf,http://igff.dk/pdf/Aquaponic_01.04.2012.pdf και  www.backyardaquaponics.com/Travis/ISSI-REPORT.pdf) διαπιστώνει κανείς όχι μόνο την έφεσή τους να στραφούν στην ενυδρειοπονία αλλά και την αναζήτηση από πλευράς τους καινοτόμων νέων λύσεων. Για παράδειγμα, οι Νορβηγοί θα ήθελαν πολύ να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα του κλειστού συστήματος της ενυδρειοπονίας, καθώς η μεγάλη ζήτηση του σολομού και της πέστροφας που καλλιεργούν στη στεριά τούς δημιουργεί προβλήματα ρύπανσης, αλλά και απομύζησης υδάτινων πόρων. Ωστόσο μια τέτοια αξιοποίηση προϋποθέτει πειραματισμούς, καθώς ποτέ ως τώρα η ενυδρειοπονία δεν είχε εφαρμοστεί σε κλίμα με παγωμένα νερά. Τον ίδιο προβληματισμό έχουν και οι Καναδοί, όπως μπορεί να παρακολουθήσει κανείς διαδικτυακά (βλ. www.youtube.com/watch?v=ZZzrZIdXdbo).Η εξέλιξη προβλέπεται από όλους τους αναλυτές να είναι θεαματική τα αμέσως επόμενα χρόνια. Οπως τονίζει χαρακτηριστικά και σε βιντεοκλίπ της η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank), «Ο ένας στους επτά κατοίκους αυτού του πλανήτη κοιμάται κάθε βράδυ νηστικός. Και το ποσοστό αυτό θα αυξάνεται όσο αυξάνεται ο πληθυσμός του πλανήτη, πολλαπλασιάζονται οι φυσικές καταστροφές από την κλιματική αλλαγή και οι τιμές των τροφίμων συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Η λύση υπάρχει και μας περιμένει: ενυδρειοπονία!».
Ποιες είναι οι δυνατότητες για την Ελλάδα;Για τη χώρα μας, η αξιοποίησή της ίσως θα έπρεπε να καταστεί πρώτη προτεραιότητα. Το ζητούν τα δηλητηριασμένα από τα φυτοφάρμακα χώματα και οι παραλίες μας, το εξαντλημένο από την υπεράρδευση υπέδαφος και το γεμάτο άλατα κι αλμύρα νερό της βρύσης στις περισσότερες πόλεις μας. Αλλά το ζητούν και οι αγρότες μας που δεν σταυρώνουν πια κέρδος με τα τόσα έξοδα για λιπάσματα και φυτοφάρμακα, το ζητούν και οι καταναλωτές που λαχταρούν ποιοτικές και βιολογικές τροφές αλλά έχουν γονατίσει από τις τιμές των τροφίμων. Τέλος, το ζητούν και οι απελπισμένοι ψαράδες μας, που δεν βρίσκουν πια στη θάλασσα ψάρια. Πώς όμως μπορεί να ξεκινήσει ένας τέτοιος αναπροσανατολισμός; Και πώς μπορεί να βρεθεί το αρχικό κεφάλαιο επένδυσης για εγκαταστάσεις, όταν οι τράπεζες το δίνουν με το σταγονόμετρο;Μια ιδέα θα ήταν ίσως να αποζητήσουμε «μεικτές λύσεις» για μια τόσο «μεικτή παραγωγή»: ένα πιλοτικό εθνικό πρόγραμμα συνεταιρισμών ενυδρειοπονίας για τα νησιά, με γενναία κοινοτική επιχορήγηση τόσο για την υποδομή του κλειστού συστήματος όσο και για την τροφοδοσία από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στοχεύοντας στο να δώσουμε αυτάρκεια τροφίμων και ενέργειας στα χωριά. Αν εκεί πετύχουμε, αν δώσουμε δηλαδή δουλειά σε νέους και άνεργους αγρότες και ψαράδες, αν διασφαλίσουμε λαχανικά, φρούτα, ψάρια και ενέργεια στα νησιά μας και τους τουρίστες τους, θα έχουμε κάνει ένα πρώτο μεγάλο βήμα ανάπτυξης. Η συνέχεια, με την επιχορηγούμενη επέκταση αυτής της σύμμεικτης παραγωγής σε όλη την επικράτεια, θα μπορούσε να φέρει στη χώρα μας όλα όσα απέτυχε να της φέρει το Σχέδιο Μάρσαλ μετά τον Πόλεμο.


Ναι, γίνεται και με τσιπούρες!

Ο εφευρέτης της ενυδρειοπονίας αλμυρού νερού Ιωνάθαν Ζοχάρ ανάμεσα στις δεξαμενές «στεριανής ιχθυοκαλλιέργειας» που κατασκευάζει.


Οσα κι αν είναι τα προτερήματα της ενυδρειοπονίας, τον κάτοικο μιας νησιωτικής χώρας, όπως η Ελλάδα, δεν παύει να τον ενοχλεί ένας περιορισμός της: «Γιατί μόνο ψάρια του γλυκού νερού; Δεν γίνεται να έχουμε φαγκριά και συναγρίδες;».Την απάντηση τη γνωρίζουν ήδη όσοι χομπίστες προσπάθησαν να στήσουν στο σπίτι τους ενυδρείο θαλάσσιων ειδών: Το αρχικό κόστος, το κατοπινό κόστος συντήρησης, αλλά και οι πιθανότητες τελικής αποτυχίας είναι πολύ μεγαλύτερα απ' ό,τι για εκείνα που αφορούν ψάρια του γλυκού νερού. Τα προβλήματα μεγεθύνονται ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μονάδες παραγωγής από τις οποίες περιμένουμε τροφές και ίσως εμπορεύσιμα είδη. Ωστόσο μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη σημειώθηκε το 2007: Ο καθηγητής Θαλάσσιας Βιοτεχνολογίας στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Maryland Ιωνάθαν Ζοχάρ (Yonathan Zohar) βρήκε τη σωστή συνταγή αλάτωσης του γλυκού νερού και κατάφερε να... βγάλει τις ιχθυοκαλλιέργειες στη στεριά!Το κίνητρο του ισραηλινού δόκτορα Ζοχάρ ήταν τριπλό: Από τη μία, ήξερε ότι η υπεραλίευση των θαλασσών έχει ήδη αφανίσει το 75% των ψαριών και ότι - αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό - τα ελεύθερα αλιεύματα θα εξαφανιστούν παντελώς ως το 2050. Από την άλλη, γνώριζε από πρώτο χέρι τα προβλήματα ασθενειών των ψαριών στις ιχθυοκαλλιέργειες, την απορρόφηση τοξινών, τη συσσώρευση υδραργύρου γύρω από τα κλουβιά και το θόλωμα των νερών της περιοχής. Και έπειτα, γνώριζε την επιβάρυνση που επέφερε η απόσταση των ιχθυοκαλλιεργειών από το τελικό σημείο κατανάλωσης τόσο στην τιμή των ψαριών όσο και στο ενεργειακό αποτύπωμα αυτής της βιομηχανίας. Ηθελε λοιπόν να κάνει την ιχθυοκαλλιέργεια θαλασσίων ειδών εφικτή μέσα σε δοχεία μεγέθους παιδικής πισίνας, τα οποία θα μπορούσαν να βρίσκονται οπουδήποτε, σε οποιαδήποτε περιοχή της ενδοχώρας, ακόμη και σε έρημο.Επειτα από πολλές δοκιμές και προσπάθειες, ο Ζοχάρ κατόρθωσε να «συνθέτει θαλασσινό νερό», ξεκινώντας με νερό της βρύσης χωρίς χλώριο και προσθέτοντας άλατα. Αργότερα, το κλειστό του σύστημα απέκτησε και ενεργειακή πηγή, όταν ο συνάδελφός του Κέβιν Σόουερς (Kevin Sowers) βρήκε το κατάλληλο μείγμα μικροβίων ώστε να μετατρέπει το 90% των αποβλήτων των ψαριών σε μεθάνιο.Στα θαλασσινά του ενυδρεία ο Ζοχάρ εξέθρεψε πρώτα τσιπούρες και έπειτα λαβράκια και μαύρο σολομό. Τώρα έχει αδειοδοτήσει με την ευρεσιτεχνία του μια ιδιωτική εταιρεία, τη Maryland Sustainable Mariculture, για να τη διαθέσει εμπορικά. Αλλά δεν είναι πια ο μόνος: παρόμοια τεχνολογία έχει αναπτύξει η ισραηλινή Grow Fish Anywhere (growfishanywhere.com), βασιζόμενη σε ευρεσιτεχνία του καθηγητή του Hebrew University Γιαπ Βαν Ρέιν (Yap Van Rein).Τεχνολογικά, λοιπόν, οι δυνατότητες υπάρχουν και προσφέρονται για να καλλιεργεί κανείς ολόφρεσκη και βιολογική συναγρίδα ακόμη και στη... Μογγολία. Εμείς όμως έχουμε μόλις πρόσφατα εκχωρήσει τον Ευβοϊκό και τόσες άλλες θαλάσσιες ζώνες μας στην παραδοσιακή ιχθυοκαλλιέργεια, καταδικάζοντας τα θαλάσσια μπάνια των αυτοχθόνων και τον τουρισμό των περιοχών τους. Πού να τρέχει τώρα κανείς γι' άλλα...

ΒιβλιογραφίαΓια όσους θέλουν να στήσουν μια οικιακή μονάδα ενυδρειοπονίας, πολύτιμοι είναι οι σχετικοί ελληνικοί ιστότοποι, όπως ο http://greekaquaponics.blogspot.gr. Ωστόσο τις καλύτερες οδηγίες ερασιτεχνικής, καλής και φθηνής κατασκευής τις διάβασα στα αγγλικά, στο www.aces.edu/dept/fisheries/education/documents/barrel-ponics.pdf.Για όσους σκέφτονται μονάδες μεγαλύτερης κλίμακας, απαραίτητα βρήκα τα:http://www.backyardaquaponics.com/Travis/CostBenefitAnalysisofAquaponicSystems.pdf,http://www.ecogrow.ca/pdf/CDC_Report_Phase_II.pdfhttp://aquaponicsglobal.com/wp-content/uploads/2012/02/Evaluation-of-a-Commercial-Scale-Aquaponic-Unit-ISTA-4-Aquaponics.pdf.


ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  25/11/2012 05:45 εφημεριδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ BELL ΑΠΟ ΑΡΤΑ


Aquaponics Ενυδρειοπονία (Arta - Greece)



Ένα πολύ ωραίο σύστημα που έφτιαξε ένας αναγνώστης μας ακολουθώντας τις οδηγίες από το site μας ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΥΔΡΕΙΟΠΟΝΙΑΣ.


  1. Το έστησα και λειτουργεί τέλεια.
    Το αποτέλεσμα εδώ : http://www.youtube.com/watch?v=H_gau3NLLf4
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητήρια Bell πολύ ωραίο σύστημα με άριστη ανάπτυξη! Είδα οτι προσέθεσες και ένα κουβά στο σχέδιο. Έχεις βάλει duckweed μέσα, είναι κάποιο είδος φίλτρου ή είναι ένα δοκιμαστικό deep water culture; Θα με ενδιέφερε να μοιραστείς τις εντυπώσεις σου και να μας πείς λίγο για την πορεία του συστηματος απο το ξεκίνημα... Εάν βέβαια το επιθυμείς...
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το σύστημα στήθηκε λίγο πριν το Πάσχα 2012.
    Για υπόστρωμα των φυτών έβαλα μια στρώση χαλίκι και πάνω χαλίκια αργίλου. Η άργιλος είναι καλό υλικό ευκολοδούλευτο μεν ακριβό δε αλλά φυτά που παίρνουν ύψος θέλουν στήριγμα αλλιώς τα παίρνει ο αέρας.
    το στρώσιμο χωρίς ψάρια πήρε περίπου ένα μήνα. Δεν χρησιμοποίησα έτοιμα παρασκευάσματα για την ανάπτυξη των βακτηριδίων αλλά μόνο 500ml ούρα τα οποία έριξα στην δεξαμενή των ψαριών σε τρις δόσεις ανά 10ημερο.
    Το ph του νερού ήταν 7.6. προσπάθησα να το ρίξω με χυμό λεμονιού και ξίδι αλλά χωρίς αποτέλεσμα και το άφησα όπως ήταν.
    Από την πρώτη μέρα φύτεψα πέντε ρίζες βασιλικό. Όσο διαρκούσε το στρώσιμο η ανάπτυξη τους ήταν μηδενική αλλά όταν έστρωσε άρχισαν και αυτά να αναπτύσσονται.
    Τα πρώτα ψάρια που έβαλα ήταν τέσσερα χρυσόψαρα μεγέθους περίπου 5cm (τώρα έχουν φτάσει τα 15 cm περίπου). Αρχές Ιουνίου πρόσθεσα 7 μεγάλα τιλαπια αλλά δυστυχώς σε διάστημα 4 μηνών σταδιακά έχω χάσει τα 6. τα συμπτώματα που παρουσίαζαν ήταν τα ίδια. Κολυμπούσαν στην επιφάνεια του νερού και έβγαζαν κόκκινες κηλίδες στο δέρμα τους. Δεν έψαξα τα αίτια αλλά πιθανόν να χρειάζονταν μεγαλύτερη δεξαμενή.
    Η τροφή των ψαριών είναι μαρούλια, αγγούρια, καρότα και μια έτοιμη τροφή (δώρο) για τσιπούρα-λαβράκι.
    Τα φυτά που έχω βάλει μέχρι τώρα με θετικά αποτελέσματα είναι βασιλικός, σέλινο, μαιντανος, πιπεριες, κρεμιδι, καρότο. Σε ανάπτυξη είναι τα λαχανα, μπροκολο, κουνουπιδι. Πιάνουν λίγη πράσινη κάμπια αλλά αφαιρείται εύκολα.
    Αποτυχία είχα με τις μελιτζάνες. Ενώ αναπτύσσονταν κανονικά και εμφανίστηκε καρπός γεμίσανε με μελίγκρα και μυρμήγκια. Προσπάθησα με ένα διάλυμα νερό-σαπούνι-οινόπνευμα να τα εξοντώσω χωρίς αποτέλεσμα.
    όσο αναφορά για τον κουβά επειδή κάποια στιγμή το νερό στη δεξαμενή ήταν πολύ θολό και μύριζε κάπως έφτιαξα φίλτρο χρησιμοποιώντας τον κουβά και πλαστική σήτα για παράθυρα. Το αποτέλεσμα ήταν νερό πεντακάθαρο χωρίς μυρουδιές.
    Σε γενικές γραμμές είμαι ευχαριστημένος. Για ανθρώπους που πιάνουν τα χέρια τους και τους αρέσουν οι πατέντες είναι ότι πρέπει. Ελπίζω Θεού θέλοντας και τρόικας επιτρεποντος να προχωρήσω σε κάτι μεγαλύτερο.
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ ωραία περιγραφή! Εύχομαι να προχωρήσεις σε κάτι μεγαλύτερο! Για τα ψάρια που πεθαίνουν !) απο που πήρες τα ψάρια; 2)τι παραμέτρους του νερού έχεις; 3) πρόσθεσε τυροκομικό ή αλάτι για ενυδρείο 2-4 κουταλιες της σούπας και αύξησε την θερμοκρασία της δεξαμενής σου. Γενικά τα τιλάπια είναι πιο ευάλωτα ψάρια από τα χρυσόψαρα. Σε ένα σύστημα 200 λίτρων μπορείς να βάλεις από 3-12 τιλάπια χωρίς προβλήματα...



Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ-ΠΑΡΑΣΙΤΟΚΤΟΝΑ 


Η χρήση χημικών εντομοκτόνων-παρασιτοκτόνων- μυκητοκτόνων ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σε ένα σύστημα ενυδρειοπονίας γιατί πέρα από τα βλαβερά μικρόβια-παράσιτα ή έντομα θα εξοντώσει και τα ωφέλιμα βακτήρια (νιτροποιητικά κ.α) αλλά και πολύ πιθανόν τα ψάρια μας. Παρά το γεγονός ότι και αυτά τα επιβλαβή έντομα/παράσιτα αποτελούν μέρος του μικρού οικοσυστήματος που έχετε φτιάξει, υπάρχουν τρόποι για να απαλλαγείτε  από αυτά. Υπάρχουν κάποια διαλύματα που στόχο έχουν κυρίως να απωθήσουν, παρά να εξοντώσουν τα παράσιτα. Τα διαλύματα αυτά πρέπει να εφαρμοστούν στα φύλλα (εσωτερικά-εξωτερικά) του φυτού και να καλυφθεί ολόκληρο το φυτό. Ακόμη θα πρέπει να εφαρμόζονται όταν δεν υπάρχει έντονο ηλιακό φως, καθώς τα σταγονίδια πάνω στα φύλλα μπορεί να λειτουργήσουν σαν μικροί μεγεθυντικοί φακοί και εστιάζοντας τις ακτίνες του ηλίου να κάψουν το φύλλο. Επιπλέον καλό είναι να αποφεύγουμε να ψεκάζουμε τα άνθη γιατί τα διαλύματα αυτά είναι ικανά να απωθήσουν τις μέλισσες και έτσι να χρειαστεί να κάνετε την επικονίαση με το χέρι. 


σκορδοΔΙΑΛΥΜΑ ΣΚΟΡΔΟΥ  
Συνταγή 1
Λιώστε 4-5 σκελίδες σκόρδο μέχρι να γίνουν αλοιφή. Βάλτε την αλοιφή σκόρδου σε ένα λίτρο νερό και ανακατέψτε πολύ καλά. Φιλτράρετε με ένα σουρωτήρι και τοποθετήστε το διάλυμα σε ένα ψεκαστήρι. 


Συνταγή 2
Βάλτε 4-5 σκελίδες σκόρδο μέσα σε ένα μικρό μπουκάλι (500ml) με ελαιόλαδο και αφήστε το στον ήλιο για 7-12 ημέρες. Διαλύστε 2 κουταλάκια του γλυκού από το διάλυμα με το ελαιόλαδο σε ένα λίτρο νερό. Ανακινείστε πολύ καλά και ψεκάστε. Κατά την διάρκεια του ψεκασμού ανακινείτε το ψεκαστήρι σε τακτά χρονικά διαστήματα για να γίνεται καλύτερη κατανομή του υλικού.




ΔΙΑΛΥΜΑ ΣΑΠΟΥΝΙΟΥ
Διαλύουμε 2-3 κουταλάκια του γλυκού πράσινο σαπούνι σε ένα λίτρο νερό και ανακινούμε καλά πρίν το τοποθετήσουμε στο ψεκαστήρι.




ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑΣ
Για να το χρησιμοποιήσουμε διαλύουμε 1 μέρος εκχυλίσματος τσουκνίδας σε 10 μέρη νερό και το ψεκάζουμε στα φύλλα των φυτών.










ΔΙΑΛΥΜΑ ΜΕΛΑΣΑΣ
Διαλύουμε μία κουταλιά της σούπας σε ένα λίτρο νερό, προσθέτουμε δύο σταγόνες από καθαριστικό πιάτων (κάποιοι προτιμούν πράσινο σαπούνι) και ψεκάζουμε στα φύλλα. 






Για το πώς παράγεται το εκχύλισμα τσουκνίδας και περισσότερες πληροφορίες για την μελάσα θα βρείτε σε προηγούμενη ανάρτηση εδώ
 
Αυτά τα διαλύματα δεν είναι τοξικά ούτε για τα ψάρια μας ούτε και για τα ωφέλιμα βακτήρια και κατ'επέκταση μπορείτε να τα εφαρμόζετε ακόμη και καθημερινά... Κατά τη γνώμη μου ανώτερο από όλα θεωρώ το διάλυμα μελάσας που και προστατευτικά λειτουργεί και ενισχυτικά για την ανάπτυξη των φυτών μας.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Το σύστημα Aquaponics του ΝΙΚΟΛΑΡΑΚΟΥ ΜΙΧΑΛΗ σε βίντεο

Σε αυτό το πολύ ωραίο βίντεο ο Νικολαράκος Μιχάλης μας παρουσιάζει το σύστημα Aquaponics που έχει και μας μιλάει για το τι σημαίνει Aquaponics.

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΛΙΠΑΝΣΗ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΣ

Εκχύλισμα τσουκνίδας (urtica dioica)


Το εκχύλισμα τσουκνίδας είναι πλούσιο σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε προσθέτοντας το σε μικρές ποσότητες στο κρεββάτι ή μπορούμε να φτιάξουμε ένα διάλυμα με το οποίο μπορούμε να ραντίζουμε τα φύλλα καθώς το εκχύλισμα τσουκνίδας λειτουργεί, πέρα από ενισχυτικό της ανάπτυξης των φυτών, και σαν βιολογικό παρασιτοκτόνο. Ακόμα και όταν το ραντίζουμε στα φύλλα τα φυτά απορροφούν μέρος του εκχυλίσματος οπότε λειτουργεί και σαν βιολογικό λίπασμα. Θέλει προσοχή γιατί υπερβολική ποσότητα σε ένα μικρό σύστημα μπορεί να γίνει τοξική για τα ψάρια. 
Παραγωγή:
Μαζεύουμε αρκετή ποσότητα τσουκνίδας (ολόκληρης με τη ρίζα) και την δένουμε ώστε να μπορούμε αργότερα να την αφαιρέσουμε εύκολα. Τοποθετούμε τις τσουκνίδες σε ένα βαρέλι και το γεμίζουμε με νερό. Κλείνουμε το καπάκι και περιμένουμε μία εβδομάδα (Υπάρχει διχογνωμία για το αν πρέπει να βάλουμε αεραντλία ώστε να αερίζεται το διάλυμα ή όχι .) Μετά την μία εβδομάδα ανοίγουμε το καπάκι του βαρελιού(θα μυρίζει πολύ άσχημα!!!) και το νερό θα πρέπει να έχει γίνει καφεπράσινο. Αυτό το δύσοσμο καφεπράσινο υγρό περιέχει υψηλή συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών. Για να το χρησιμοποιήσουμε διαλύουμε 1 μέρος εκχυλίσματος τσουκνίδας σε 10 μέρη νερό και το ψεκάζουμε στα φύλλα των φυτών.


Μελάσα 
Η μελάσα είναι υγρό ,παχύρευστο, χρώματος καφέ, παράγωγο της επεξεργασίας του ζαχαροκάλαμου/ ζαχαρότευτλου για την παραγωγή ζάχαρης. Περιέχει μεγάλη ποικιλία αλλά και ποσότητα μάκρο- και μίκρο-ιχνοστοιχείων. Δρα ευνοϊκά τόσο για τα φυτά όσο και για τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς από τους οποίους εξαρτώνται τα φυτά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαλυμένη σε νερό και για το ράντισμα των φύλλων των φυτών. Διαλύουμε μία κουταλιά της σούπας σε ένα λίτρο νερό, προσθέτουμε δύο σταγόνες από καθαριστικό πιάτων (κάποιοι προτιμούν πράσινο σαπούνι) και ψεκάζουμε στα φύλλα.


Τσάι κομπόστας
Το τσάι κομπόστας δεν λειτουργεί μόνο σαν βιολογικό λίπασμα. Περιέχει αρκετά, ωφέλιμα για τα φυτά, μικρόβια. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε κατευθείαν στο κρεβάτι είτε σαν ράντισμα στα φύλλα. Το τσάι κομπόστας λειτουργεί ευεργετικά και στο στρώσιμο του συστήματος. 
Παραγωγή: 


Παίρνουμε ένα κουβά 20 λίτρων και τον γεμίζουμε με αποχλωριομένο νερό. Τοποθετούμε δύο χούφτες καλά χωνεμένου κομποστ σε ένα τούλι, το κλείνουμε και το βάζουμε στον κουβά έτσι ώστε να είναι ολόκληρο μέσα στο νερό. Βάζουμε μία αεραντλία μέσα στον κουβά ώστε να αποτρέψουμε την ανάπτυξη βλαβερών αναερόβιων μικροβίων. Μπορείτε να προσθέσετε  τρεις κουταλιές της σούπας μελάσα για να επιταχύνετε την ανάπτυξη των αερόβιων μικροβίων. Μετά από τρεις ημέρες το εκχύλισμα είναι έτοιμο. Φιλτράρετε το και είναι έτοιμο για χρήση.


Σκουλήκια
Οι απεκκρίσεις των σκουληκιών περιέχουν πληθώρα θρεπτικών συστατικών, ιχνοστοιχείων,  βακτηρίων, ενζύμων και διεγείρουν την ανάπτυξη των φυτών. Το σημαντικό είναι ότι όλα αυτά τα θρεπτικά συστατικά και τα ιχνοστοιχεία, πέρα από ότι βρίσκονται σε αφθονία, είναι σε μορφή τέτοια που αφομοιώνονται αμέσως από τα φυτά.
Ο πιο εύκολος τρόπος είναι να βάλετε σκουλήκια κατευθείαν μέσα στα κρεβάτια ( στο σύστημα που είχα παρά το ότι δεν είχα τοποθετήσει σκουλήκια μετά από ένα χρόνο λειτουργίας είχα βρει!!! Δεν γνωρίζω πως βρέθηκαν εκεί..) Αυτό έχει σαν πλεονέκτημα ότι τα επιπλέον απόβλητα των ψαριών ή τα υπολείμματα των ριζών των φυτών  που ξεπατώνουμε διασπώνται αμέσως από τα σκουλήκια σε θρεπτικά συστατικά και δεν συσσωρεύονται. Μπορείτε να φτιάξετε εκχύλισμα από τις απεκκρίσεις των σκουληκιών (προϋποθέτει την ύπαρξη καλλιέργειας σκουληκιών) βάζοντας 2 χούφτες σε ένα κουβά με τέσσερα λίτρα νερό και ακολουθώντας την διαδικασία για το εκχύλισμα κομπόστας. Το εκχύλισμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ράντισμα ή κατευθείαν στις ρίζες.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Aquaponics: Ο απόλυτος αειφορικός συνδυασμός γεωργίας και ιχθυοκαλλιέργειας

Aquaponics: Ο απόλυτος αειφορικός συνδυασμός γεωργίας και ιχθυοκαλλιέργειας


Μια αναζήτηση στο Google για τον σχεδόν άγνωστο ακόμη στην Ελλάδα όρο aquaponics φέρνει 238.000 αποτελέσματα, σηματοδοτώντας το ήδη αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη νέα τάση στην αειφορική καλλιέργεια. Από την ίδια πηγή διαπιστώνει κανείς ότι αυτό που για την Ελλάδα είναι άγνωστη λέξη, για άλλες χώρες αποτελεί όχι μόνο μια καινοτόμα μέθοδο, αλλά και μια καλή ευκαιρία για business. Στην Αυστραλία υπάρχουν εταιρείες που ασχολούνται αποκλειστικά
με το θέμα, το ίδιο και στις ΗΠΑ, με μερικές από τις ηγέτιδες επιχειρήσεις του κλάδου να έχουν έδρα στο Milwaukee. Η Ευρώπη πάλι φαίνεται να έχει μείνει πίσω, υπάρχει ωστόσο μια χαρακτηριστική περίπτωση που τράβηξε την προσοχή των Νew York Times, κυρίως για την αποτελεσματικότητα της σε επίπεδο παραγωγής. Στα Lowlands της Σκωτίας, ένας παλιός πυροσβεστικός σταθμός, που δωρίστηκε στην κοινότητα του Μoffat έναντι του συμβολικού ποσού της μιας πένας, έχει μετατραπεί σε αυτό που πρέπει να είναι η φάρμα του μέλλοντος. Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία, η φάρμα Moffat θα παράγει τόνους ψάρια και λαχανικά χρησιμοποιώντας έναν χώρο όχι μεγαλύτερο από αυτόν που θα καταλάμβανε ένα μικρό εργοστάσιο. 
Η aquaponics είναι ένας θαυματουργός συνδυασμός υδατοκαλλιέργειας, ιχθυοκαλλιέργειας και υδροπονίας και προτείνεται κυρίως για urban farming, δηλαδή αστική γεωργία, αφού μπορεί να εφαρμοστεί σε ταράτσες, κήπους και αυλές. Στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως υδατοπονία ή ακόμη καλύτερα ως ενυδρειοπονία, αφού κυρίαρχο μέρος του εξοπλισμού είναι τα ιδιότυπα ενυδρεία. Τα απόβλητα των ψαριών εξασφαλίζουν θρεπτικά στοιχεία στα φυτά, που σε αντάλλαγμα φιλτράρουν το νερό στο οποίο ζουν τα ψάρια. Τα υλικά από το κόψιμο των φυτών κομποστοποιούνται για να μετατραπούν σε τροφή για τα σκουλήκια, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τροφή για τα ψάρια και έτσι ο κύκλος ολοκληρώνεται πλήρως. Η φάρμα Moffat ανήκει στο μη κερδοσκοπικό οργανισμό Aquaponics UK και σύμφωνα με τον ιδρυτή του Charlie Price μόλις ένα κιλό ψαροτροφής παράγει τουλάχιστον 50 κιλά λαχανικών ή 0,8 κιλά ψαριών!


ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΠΟΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ
ΤΟΜΟΣ 3, ΤΕΥΧΟΣ 34  7 Οκτωβρίου 2010

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Cyprinus carpio , ΚΥΠΡΙΝΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΣ

Cyprinus carpio , ΚΥΠΡΙΝΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΣ

Το όνομα κυπρίνος είναι ελληνικό και χρησιμοποιήθιηκε για πρώτη φορά από τον Αριστοτέλη το 384–322π.Χ. Πιθανόν να προέρχεται από την λέξη "Κυπρίς" η οποία αποτελούσε το δεύτερο όνομα της θεάς Αφροδίτης και υποδήλωνε την γονιμότητα και τον θόρυβο της αναπαραγωγής.

Κοινό όνομα : Κυπρίνος, σαζάνι, γριβάδι, κάρπα, τσάφα, καρλιώτικο,μποτσικάρι, γκοτζάρι, τσουκάνι. 
Οικογένεια : Cyprinidae
Γένος : Cyprinus
Είδος : Cyprinus carpio (Linnaeus, 1758)
Μορφολογία: ψάρι δυνατό, μακρόστενο σε σχήμα "οβίδας" με μεγάλα λέπια και  χρώμα κίτρινο–καφέ.
                  
Διαφορές δύο φύλων: τα αρσενικά έχουν μεγαλύτερο μήκος κεφαλής, μικρότερο ύψος σώματος, ελαφρά μεγαλύτερους μύστακες και μήκος πτερυγίων. 

Φυσικό περιβάλλον: ο κυπρίνος προτιμά ρηχά νερά (π.χ.λίμνες), χωρίς πολύ κινητικότητα με αρκετό ίζημα πλούσια σε πλαγκτον αλλά και βλάστηση. O Κυπρίνος ψάχνει την τροφή του κυρίως στον πάτο του βυθού, αλλά θα κινηθεί και στο μεσαίο αλλά και στα υψηλότερα στρώματα νερού.                                  

Συνθήκες ομαλής διαβίωσης
pH: 6,5-9,0 
θερμοκρασία: 3-35 °C  (μέγιστη ανάπτυξη μεταξύ 23-30 °C)
DO: ο κυπρίνος αντέχει σε χαμηλές συγκεντρώσεις διαλυμένου οξυγόνου 0.3-0.5 mg/L
Διατροφή: παμφάγο είδος ψαριού, μπορεί να τραφεί σαν φυτοφάγο με φύλλα από υδρόβια φυτά ή σπόρους, αλλά προτιμάει να ψάχνει το βυθό για έντομα, γαρίδες, ζωοπλαγκτόν, σκουλήκια και γαρίδες, ή καραβίδες. (pellets λαχανικών,catfish tablets,γαρίδες, σκουλήκι, τροφή για χρυσόψαρα) 
Μέγεθος: μέγιστο μέχρι 122 εκ., στην ηλικία του ενός έτους έχει μέγεθος 4,5 εκ και βάρος 0,6-1,0 Kg περίπου, ενώ σε ηλικία δύο ετών αποκτά μέσο μέγεθος 6,2 εκ. και 1 με 2 κιλά βάρος. Το μέγεθος εξαρτάται πέρα από τις συνθήκες διαβίωσης και διατροφής, και από το κλίμα της περιοχής που μεγαλώνουν. Σε ηλικία 3 -4 χρόνων το μήκος του φτάνει τα 20-40 εκατοστά και το βάρος του τα 3kgr - 4kgr.
Ηλικία: ο κυπρίνος συνήθως ζεί μέχρι 11 χρόνια, ενώ έχει καταγραφεί και ψάρι που έζησε 47 χρόνια μέσα σε τεχνητή λιμνούλα.  
 Αναπαραγωγή: ο κυπρίνος θεωρείται αναπαραγωγικά ώριμος μετά τα τέσσερα χρόνια ηλικίας. Η τεχνητή αναπαραγωγή γίνεται με την χρήση ορμονικής υποκατάστασης (υπόφυση).Η φυσική αναπαραγωγή του κυπρίνου εξαρτάται από τις εποχές και από τα ιδιαίτερα κλιματικά χαρακτηριστικά. Στις περιοχές με ηπειρωτικό κλίμα, συνήθως ο κυπρίνος είναι "γεννητικά ώριμος" την άνοιξη.
Ο κυπρίνος, μπορεί να αναπαραχθεί με φυσικό ή τεχνητό τρόπο σε οποιοδήποτε μέρος της γης, αν η θερμοκρασία του νερού, φθάνει στους  17 – 22 °C (ιδανικά 20 °C) για 3 – 4 μήνες και βρεθεί το κατάλληλο περιβάλλον αναπαραγωγής.
Το "περιβάλλον αναπαραγωγής" καθορίζεται από τους παρακάτω παράγοντες:
1) θερμοκρασία νερού 17 – 22 °C σταδιακά αυξανόμενη
2) υλικά-μέρη όπου θα "προσκολληθούν" τα ωάρια και θα προστατευθούν οι προνύμφες από το να φαγωθούν από τα ενήλικα ψάρια
3) παρουσία και των δύο φύλων
4) απουσία τοξικών ουσιών και τιμή διαλυμένου οξυγόνου > 5 mg/L.
Σε γενικές γραμμές είναι μάλλον εύκολο να αναπαραχθεί ο κυπρίνος σε ένα ενυδρειοπονικό σύστημα.
Ασθένειες: Ο κυπρίνος είναι ανθεκτικός στις ασθένειες σε όλα τα στάδια της ζωής του. Οι συνήθεις ασθένειες και παθολογικά προβλήματα που έχουν παρατηρηθεί είναι: η Saprolegnia κατά την διάρκεια της επώασης των ωαρίων, παρασιτικές ασθένειες στο στάδιο του γόνου που οφείλονται στα είδη των γενών Costia sp., Trichondina sp., Dactylogyrus sp. κ.λ.π, ενώ σπάνια εμφανίζονται ασθένειες βακτηριακής ή ιoγενούς αιτιολογίας.
Σε κακές συνθήκες διαβίωσης με λίγη τροφή και χαμηλές θερμοκρασίες, είναι εύκολο να εμφανίσουν ασθένειες και μάλιστα ιδιαίτερα απειλητικές για τη ζωή των ψαριών μας. Έχουν ταυτοποιηθεί σε πολλές περιοχές, βακτήρια του γένους Aeromonas sp. Και παράσιτα του γένους Ichthiophthirius sp., κ.α.


Σήμερα ο κυπρίνος είναι το πιο διαδεδομένο ψάρι στον κόσμο. Έχει εισαχθεί σε περισσότερες από 81 χώρες και αποτελεί κυρίαρχο ψάρι στις ιχθυοκαλλιέργειες. 
Η συνολική παγκόσμια παραγωγή κυπρίνου ξεπερνά τους 2.000.000 τόνους με πρώτη χώρα την Κίνα (1.500.000 τόνοι).
Η εκτροφή του είδους στην Ελλάδα δεν έχει προχωρήσει ιδιαίτερα (συνολικά υπάρχουν 5 μονάδες), κυρίως λόγω του ανταγωνισμού με άλλα είδη, της ελλιπέστατης τεχνολογίας που χρησιμοποιήθηκε και τις περιορισμένες διαθέσιμες εκτάσεις.
http://www.cyprinus.gr  
Σε αρκετές περιοχές (Μακεδονία, Ήπειρο, Θεσσαλία) αποτελεί παραδοσιακό είδος διατροφής.
 

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

To Aquaponics σύστημα του κυρίου Νικολαράκου Μιχάλη

Μετά από τη σχετική άδεια του κυρίου Νικολαράκου Μιχάλη αναδημοσιεύω τις φωτογραφίες του πολύ ωραίου ενυδρειοπονικού του συστήματος, έτσι ώστε να μπορέσουν να τις δουν και εκείνοι που δεν έχουν λογαριασμό Facebook. Τον ευχαριστώ θερμά για αυτή την παραχώρηση και ελπίζω να μας βοηθήσει σε τυχόν ερωτήσεις των αναγνωστών μας.   



























Ο σύνδεσμος είχε τοποθετηθεί από τον κύριο Νικολαράκο Μιχάλη στην ανάρτηση ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΥΔΡΕΙΟΠΟΝΙΑΣ.
 Όσοι έχουν λογαριασμό facebook μπορούν να γίνουν μέλη και της σελίδας Aquaponics Greece.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Ρύθμιση Αναλογικού χρονοδιακόπτη


Μετά από ερώτηση κάποιου αναγνώστη στο email μου αποφάσισα να γράψω κάποιες οδηγίες για τον  τρόπο που μπορούμε να ρυθμίσουμε έναν χρονοδιακόπτη. Χρονοδιακόπτη μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε για την αντλία μας (βλ.ένα απλό σύστημα ενυδρειοπονίας), είτε για τον τεχνητό φωτισμό, όπου χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε τέτοιο, για παράδειγμα όταν το ενυδρειοπονικό μας σύστημα βρίσκεται σε χώρο που δεν υπάρχει ηλιακό φως (π.χ. κάποιο υπόγειο).
Για τον τεχνητό φωτισμό θα πρέπει να ξέρουμε ότι θα πρέπει να προσομοιάζει με την φυσιολογική διακύμανση ηλιακού φωτός και έτσι θέλουμε μέχρι 18 ώρες συνεχούς τεχνητού φωτός ημερησίως.
Σε ο,τι αφορά την αντλία μας ο κύκλος που ακολουθούμε είναι όπως έχω ξαναγράψει (βλ.ένα απλό σύστημα ενυδρειοπονίας) 15 λεπτά γεμίσματος (15 λεπτά ανοιχτή αντλία) και 45 λεπτά απορροής (45 λεπτά κλειστή αντλία). Κι αυτός ο συμβιβασμός έγινε όχι μόνο επειδή φαίνεται να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα ανάπτυξης των φυτών μας αλλά και επειδή είναι πολύ πιο εύκολο να ρυθμίσεις τον χρονοδιακόπτη σου με αυτό το χρονισμό ( εάν είναι μηχανικός χρονοδιακόπτης δεν έχεις και πολλές επιλογές).


Ρύθμιση Αναλογικού χρονοδιακόπτη


1ο ΒΗΜΑ
Βάζουμε τον διακόπτη του χρονοδιακόπτη στην θέση manual ΟΝ




2ο ΒΗΜΑ
Με ένα στυλό ''κατεβάζουμε'' ένα από τα μικρά κουμπιά στο πλάι κάτω. Αυτό το κουμπί που βρίσκεται κάτω αντιστοιχεί στο ΟΝ (ανοιχτό). Μετά αφήνουμε τα τρία επόμενα κουμπιά ''πάνω'' (αυτό αντιστοιχεί στο OFF (κλειστό)) και το αμέσως επόμενο το κατεβάζουμε και ούτω καθεξής. 






3ο ΒΗΜΑ
Ρυθμίζουμε το ρολόι του χρονοδιακόπτη να δείχνει την πραγματική ώρα (π.χ. 2 
το μεσημέρι = 14)


4ο ΒΗΜΑ 
Βάζουμε τον διακόπτη του χρονοδιακόπτη στην θέση αυτόματου ΟΝ-OFF και τον συνδέουμε στην παροχή ρεύματος και το καλώδιο της αντλίας μας στην υποδοχή του χρονοδιακόπτη.




Εδώ κάποια βίντεο που δείχνουν τον τρόπο ρύθμισης.












αναζητηση